|
Przy wyborze telewizora płaskiego jest to praktycznie pierwsze, fundamentalne pytanie. LCD ma zdecydowanie więcej zwolenników, ale trudno nie uznać argumentów za wyższością plazmy. Wybór nie jest prosty i oczywisty i zależy głównie od docelowego zastosowania telewizora.
Technologia
Mimo podobnego, na pierwszy rzut oka, wyglądu plazma i LCD to dwie całkowicie różne technologie. W każdej obraz powstaje inaczej i właśnie sposób powstawanie obrazu decyduje o mocnych i słabych stronach obydwu technologii.
Obraz, który widzimy na ekranie składa się z tysięcy małych punktów - pikseli, a każdy piksel z trzech subpikseli odpowiedzialnych za główne składowe koloru – czerwony, zielony, niebieski. Odpowiednio łącząc te trzy kolory otrzymamy pełną gamę barw.
Jasność i kontrast
W technologii plazmowej każdy piksel świeci własnym światłem, natomiast w LCD zadaniem subpikseli jest zasłanianie światła emitowanego przez lampę lub diody LED umieszczone za matrycą. Plazma ma tutaj dużą przewagę nad LCD. Osiąga bardzo duże kontrasty, wysoką jasność ekranu i ogromną paletę barw. W LCD aby uzyskać kolor czarny subpiksele musiałyby całkowicie zamknąć przepływ światła, a to jest technologicznie niemożliwe, dlatego LCD nigdy nie osiąga idealnej czerni, oraz ma dużo słabsze kontrasty.
Podsumowanie
Plazma: Telewizory plazmowe osiągają kontrasty od 10 000:1 nawet do 100 000 :1 (+) Dużo większa paleta barw (+) LCD : Osiągają kontrasty od 400:1 do 2500:1 (statyczne) (-)
Pomieszczenie
Wbrew pozorom, mimo mniejszej jasności ekranu do pomieszczeń jasnych i nasłonecznionych bardziej nadaje się LCD. Na widoczność obrazu nie ma tu wpływu poziom światła w pomieszczeniu. Oprócz tego ekran jest matowy więc nie odbija światła. Plazma w pomieszczeniu jasnym będzie mniej widoczna, dodatkowo w szklanej tafli będzie się odbijać np. okno, lampa, utrudniając oglądanie.
Podsumowanie
Plazma : W pomieszczenia ciemnych w pełni docenimy jej zalety, w jasnych straci na jakości(-) LCD : Doskonale sprawdza się w pomieszczeniach jasnych i ciemnych (+)
Długość życia i wypalanie pikseli
Aktualnie producenci plazm i lcd podają taką samą żywotność ich telewizorów czyli ok. 100 000 godzin. Daje to ponad 30 lat oglądanie po 8 godzin dziennie. W praktyce plazma jest telewizorem zużywającym się, co oznacza że obraz będzie pogarszał się z biegiem czasu. LCD świeci zawsze tak samo.
Drugim aspektem dającym LCD dużą przewagę jest wrażliwość na wypalanie pikseli.W jednej i drugiej technologii istnieje pewne ryzyko wypalenia pojedynczych pikseli. W plazmie istnieje też duże ryzyko że obraz statyczny wypali całą grupę pikseli, np. logo oglądanego programu. Producenci stosują różne bardziej lub mniej skuteczne metody zapobiegania temu zjawisku, ale ryzyko cały czas istnieje. Efekt wypalenia można zobaczyć np. na ekspozycjach sklepowych, gdzie telewizory są przez wiele godzin włączone na ten sam program.
Podsumowanie
Plazma: Z biegiem czasu traci jakość (-) Istnieje ryzyko wypalenia grupy pikseli (-)
LCD : Nawet po wielu latach zachowuje swoją pierwotną jakość (+) Można oglądać statyczne obrazy bez ryzyka wypalenia (+)
Pobór mocy
Długi czas żyła opinia że telewizory plazmowe zużywają ogromne ilości energii. Była to prawda parę lat temu, kiedy 40-calowa plazma potrafiła zużywać 600 W. Aktualnie zużycia prądu w telewizorach o tych samych przekątnych ekranu są podobne. Należy zwrócić uwagę że w LCD zużycie prądu jest stałe, natomiast w plazmie podaje się maksymalne zużycie, które występuje tylko przy oglądaniu ekranu w kolorze białym, co w praktyce zdarza się bardzo rzadko.
Podsumowanie
Plazma: LCD : Zużycia prądu podobne
Podsumowanie Jeśli zależy nam na telewizorze, który będzie służył do oglądania filmów i średnio długiego oglądania telewizji w ciemnym pomieszczeniu nieoceniona będzie plazma. Jeśli natomiast telewizor stoi w jasnym słonecznym pomieszczeniu, na dodatek często pozostaje włączony na tym samym kanale lepiej wybrać LCD.
|